My kavithai 25 . (25 : இதயமதில் என் பார்வை ) :

25 . இதயமதில் என் பார்வை :

விழியிரண்டில் ஓர் பார்வை
நான் பார்த்தேன்

ஓர் விழியின் ஓர் பார்வையிலே
"நற்செயல் தனை பார்"
அந் நொடியின் அவ் வேகத்தில்
"நற்செயல் தனை செய்திடு"

மறு விழியின் மறு பார்வையிலே
"தீஞ்செயல் தனை பார்"
அந் நொடியின் அவ் வேகத்தில்
"தீஞ்செயல் தனை விட்டுடு"

கையிரண்டில் ஓர் பார்வை
நான் பார்த்தேன்

ஓர் கையின் ஓர் பார்வையிலே
"உனை முழுதும் காத்திடு"
மறு கையின் மறு பார்வையிலே
"பிறர் தனை தூக்கிடு"

காலிரண்டில் ஓர் பார்வை
நான் பார்த்தேன்

ஓர் காலின் ஓர் பார்வையிலே
"நல்லதை எட்டி முன்னேறு"
மறு காலின் மறு பார்வையிலே
"தீயதை எட்டி உதைத்திடு"

எல்லாம் இரு வழிப் பாதையாக
இருந்தும்
இதயமது ஓர் வழிப் பாதையாக
ஆனதேனோ?

இதயமதில் ஓர் பார்வை
நான் பார்த்தேன்

ஜீவன் பிறப்பதும் ஓர் முறை தான்
ஜென்மம் சாய்வதும் ஓர் முறை தான்
காதல் உதிப்பதும் ஓர் இடம் தான்
காதல் மறைவதும் அவ் விடம் தான்

காதலது எண்ணிக்கை கூடினால்
அது காதலுமல்ல
நட்பது உறவும் மாறினால்
அது நட்புமல்ல

காதல் ஓர் பெண்ணோடே
பிறக்க வேண்டும்
காதல் அப் பெண்ணோடே
முடிய வேண்டும்

நட்பு அது நட்பாகவே
பிறக்க வேண்டும்
நட்பு அது நட்பாகவே
முடிய வேண்டும்

எண்ணிக்கை கூடினாலும்
உறவுகள் மாறினாலும்
அது நேசம் அல்ல
அது சுயநலத்தின் அடையாளமே

இதயம் ஓர் வழிப்பாதையே
நன்மை மட்டுமே நிலைத்திடும் - இங்கே

My kavithai 24 : ( 24 . நீயும் ஓர் நாள் கடவுளாகலாம்,ஆதாலால் கண் தானம் செய்திடுவேர் )

24.நீயும் ஓர் நாள் கடவுளாகலாம்,ஆதாலால் கண் தானம் செய்திடுவேர்

ஜனனத்தின் வருகையும் அறியாது
இனிவொரு
ஜென்மம் உண்டெனவும் தெரியாது

படைத்தவன் அன்றி
யார் அறிவார்?.

மண்ணில் பிறந்த
யாவருக்கும்
மகத்தான வரம் உண்டென
அறியலாகாது

ஜீவனை உயிர்ப்பிக்கின்ற திறன்
கடவுள் என்போம்
ஆம்
நீயும் ஓர் நாள் கடவுளாகலாம்.

கண் தானம் செய்கையில்
காட்சிப்பொருளாய்
நீயே அவனுக்கு கடவுளாகிறாய்

my kavithai 23 : (23 . காதல் ஒரு வரமா?. அல்லது சாபமா?. )

23 . காதல் ஒரு வரமா?. அல்லது சாபமா?.

யார் செய்த பாவம் இங்கே
உன் கண்ணில் நான் விழுந்தேன்

யார் செய்த பாவம் அங்கே
என் கண்ணில் நீ விழுந்தாய்

இது காதல் என்பதா
இல்லை சாபம் என்பதா

இது நேசம் என்பதா
இல்லை வேஷம் என்பதா
உயிரே சொல்

மனம் காயமுற்று
தனியாய் இருக்கையில்
என் உள்ளினுள்ளே
உறவாட வந்தாயே

மனக் காயக்கதைகள்
எல்லாம் சொல்லிட
உயிர் மருந்தாவேன்
நீயே சொல்லிட

காதலில் விழுந்தேனே
உன்
காதலால் வீழ்ந்தேனே

பாறையாக என்
மனமே இருக்கையில்

சிற்பியாக நீயே
இங்கு வருகையில்

பாறையும் சிலையானதே
எனதுள்ளமும் உனதானதே

கண் கொண்டு பார்த்தால்
கல் மட்டும் தோன்றும்

மனக்கண் கொண்டு பார்த்தால்
கடவுளே கண்முன் தோன்றும்

ஒன்றல்ல இரண்டல்ல
வாழ்க்கை பதிவின் - பலதிலும்
நம்பிக்கை விதைகளை
விதைத்தேனே

எதன் மீதும் நம்பிக்கை இல்லையெனின்
நானே தந்திடுவேன் நம்பிக்கையினை
என் மீதே நம்பிக்கை இல்லையெனின்
நான் எங்கு போய் காதலை உன்னிடத்தில் தேடுவேன்?.

வாழ்வில் எதுவில்லை எனினும்
ஓர் நொடி கூட வாழ்ந்திடலாம்

நம்பிக்கை இல்லையெனின்
ஓர் நொடி கூட வாழ்ந்திட முடியாது
இதில் காதல் மட்டும் என்ன விதி விலக்கா?.

தனியாக இருக்கையில்
துன்பம்கூட தூசியானது

காதலின் வருகையில்
இன்பம்கூட துன்பமானது

காதல் எனும் மரத்தில்
உள்ளம் எனும் கூட்டை
கட்ட நினைத்தேன்

மரமே சாய்ந்த பிறகு
கூட்டிற்கு என்ன வேலை?

உன்னாலே மீண்டும்
மனம் கல்லானதே

ஓர் நொடி புன்னகையில்
உன்னிடத்தில் தொலைந்தேன்
ஓர்நொடியால் இன்று
என்புன்னகையையே மறந்தேன்

காதல் இது வரமா?. சாபமா?.

my kavithai 22 : (22. ஓர் நொடி முடிவில் நம் வாழ்க்கை மாற்றம் உண்டென்பது நிஜம் )

22.ஓர் நொடி முடிவில் நம் வாழ்க்கை மாற்றம் உண்டென்பது நிஜம்

ஓர் நொடி போதும்
நம் வாழ்க்கை மாறிட
ஓர் நொடி போதும்

அர்த்தமுள்ளதும் ஓர் நொடியில் தான்
ஆயிரமுள்ளதும் ஓர் நொடியில் தான்
அச்சம் வருவதும் ஓர் நொடியில் தான்
அகண்டு நிற்பதும் ஓர் நொடியில் தான்

(ஓர் நொடி போதும் )

மண் ஆசையில் மாண்டு போவதும்
ஓர் நொடியில் தான்

பெண் ஆசையில் பித்தன் ஆவதும்
ஓர் நொடியில் தான்

இதயம் தொலைத்து நிற்பதும்
ஓர் நொடியில் தான்

நினைவை இழந்து நிற்பதும்
ஓர் நொடியில் தான்

வார்த்தை தவறி விழுவதும்
ஓர் நொடியில் தான்

வாழ்க்கை மாறி விடுவதும்
ஓர் நொடியில் தான்

ஓர் நொடி போதும்
நம் வாழ்க்கை மாறிட
ஓர் நொடி போதும்

(ஓர் நொடி போதும் )

நட்பினில் யாவரும் வருவதற்க்கு
ஓர் நொடி போதும்

நட்பினில் சிறந்தவன் கிடைப்பதற்க்கு
ஓர் யுகம் வேண்டும்

நாத்திகன் ஆக ஆவதற்கு
ஓர் நொடி போதும்

ஆத்திகன் ஆக ஆவதற்கு
ஓர் யுகம் வேண்டும்

காதலில் விழுவதற்கு
ஓர் நொடி போதும்

விழுந்தால் எழுவதற்க்கு
ஓர் யுகம் வேண்டும்

தவறு செய்திட
ஓர் நொடி போதும்

வாழ்க்கை மாறிட
ஓர் யுகம் வேண்டும்

யுத்தம் பிறந்திட
ஓர் நொடி போதும்

அமைதி திறிம்பிட
ஓர் யுகம் வேண்டும்

ஓர் நொடி போதும்
நம் வாழ்க்கை மாறிட
ஓர் நொடி போதும்

my kavithai 21 : ( 21. ஊனமென்பது உடலா? or உள்ளமா ? )

21. ஊனமென்பது உடலா? or உள்ளமா ?

(உடலில் உள்ள குறை எல்லாம் ஊனம் இல்லை,உள்ளம் குறையானால் அது தான் ஊனம் ( அவரும் மனிதர் தான்,நேசிப்போம் அந்த ஜீவனையும் தான்.நண்பர் ஒருவருக்காக படைக்க பட்டது - அவருக்கே சமர்பனம் இது ) ) :

விடையறியா உலகத்தில்
வினாக்களின் கூட்டத்தில்
ஓர் ஜீவனாய்
நாமும் பயணிக்கின்றோம்

விடையறியும் முன்னே
இறங்க நினைக்கையில்
பாதையும் வேறாகி
பயணமும் முடிகிறது

வினாக்களே பிறக்க
வில்லையெனில்
பயணமும் எதற்கோ ?

பாதியில் இறங்கத்தான்
உன் பயணமென்றால்
நீ
பயனியானது ஏனோ?

கண் இருந்தும் பார்வையில்லை
மொழி தெரிந்தும் பேசவில்லை
நடை அறிந்தும் நடக்கவில்லை

வினாக்கள் எத்தனை பிறந்தாலும்
விடையறிய ஓர் ஜீவனாய்
அவனும் பயணிக்கிறான்

அவனுக்கோ
ஊனம் ஓர் தடையில்லை
உனக்கோ
உள்ளமே ஓர் ஊனமானது

நண்பனே
நம்பிக்கையை அவரிடம்
பெற்றுக்கொள்
வாழ்க்கையை அவரிடம்
கற்றுக்கொள்

வாழ்ந்து பார்
உனக்கான ஓர் உலகம்
நிட்சயம் உண்டு

வாழ்ந்து பார்க்காமல்
மடிந்து விடாதே

my kavithai 20 : ( 20 . ஓர் கோர்வையாகி பூ மாலையாவோம் ?(பிரிவு எங்கும் வேண்டாம்)

20.ஓர் கோர்வையாகி பூ மாலையாவோம் ?(பிரிவு எங்கும் வேண்டாம்)

பூக்களில் ஓர் பூ மட்டும்
மாலையாகிவிடாது

மரங்களில் ஓர் மரம் மட்டும்
தோப்பாகிடாது

எழுத்துக்களில் ஓர் எழுத்து மட்டும்
வார்த்தையாகிவிடாது

நூல்களில் ஓர் நூல் மட்டும்
நூலகமாகிவிடாது

கற்களில் ஓர் கல் மட்டும்
கட்டிடமாகிவிடாது

நீர்களில் ஓர் துளி மட்டும்
கடலாகிவிடாது

எல்லாம் சேர்ந்து இருந்தால் தான்
ஓர் கோர்வையாக உருமாறும் .

வாழ்க்கையும் இது போல தானே

மதத்தின் பெயரால்
ஜாதியின் பெயரால்
இனத்தின் பெயரால்
நாம் வேறுபட்டு இருந்தாலும்

மனம் என்ற ஒன்றில்
இணைந்தே இருப்போம்

மதம் என்பது
மனதை தெளிவுபடுத்ததானே அன்றி
மனதை காயப்படுத்த அல்ல

மதத்தின் பெயரால் பிரிவு வேண்டாம்
மனங்களால் நாம் ஒன்றாய்
இருப்போம்

நட்புடன் பழகுவோம்
என்றும் நட்புடன் மட்டும் இருப்போம்

my kavithai 19 : ( 19. கவிதையாய் ஒரு கதை )

19.கவிதையாய் ஒரு கதை :

ஓர் நாள்
நானும்,என் நண்பனும்
நடைவீதியில் சென்று கொண்டு இருந்தோம்.

முதல் நாள்
அவன் பேசினான்.

நான் அழகிய மலர் ஒன்றை கண்டு எடுத்தேன்
இது போல்
என் வாழ்வில் இனி மலர் கிட்டுமா
தெரியவில்லை என்றான்

நான் ஒன்றும் சொல்ல வில்லை
வந்து விட்டேன்

மறு நாளும்
அவன் பேசினான்

நான் பல மலர்களை பெற்று இருக்கிறேன் என்றான்

நான் பதில் எதுவும் சொல்லாமல்
சென்று விட்டேன்.

இன்னுமொரு நாள்
நாங்கள் சந்தித்தோம்

நான் ஓர் மலர் தோட்டமே பெற்று இருக்கிறேன் என்றான்

நான் மௌனமாக சென்று விட்டேன்

பல நாட்களுக்கு பிறகு
நாங்கள் சந்தித்தோம்

அன்று
நான் பேசினேன்
அவன் மௌனமாக இருந்தான்
அவன் மௌனத்தை கலைத்து
உண்மையை அறிந்தேன்

மலர்கள் அதிகம் வேண்டும் என்பதற்காக
விஷ செடியையும் வளர்த்து விட்டேன்
அதனால் இன்று
நான் முதன் முதலாய்
நேசித்த என் அழகிய மலரும்
கருகி போய் விட்டது

இன்று நான் தனிமையில்
கண்களில் ஓரம் ஈரத்தோடு

உயிர் வாழ சுவாசம் முக்கியம் தான்
சுவாசம் வேண்டும் என்பதற்காக
எல்லா காற்றையும் சுவாசித்தால்
ஜீவன் இருக்காது

அது போல் தான் நல்ல நட்பும்

நட்பு வேண்டும் என்பதற்காக
எல்லோரையும் நண்பனாக சேர்த்தால்
முடிவில் உன் நல்ல நண்பர்களும் இல்லாமல்
சென்று விடுவார்கள்